بر پوستین شهر

نقشی از هزاره شب تاریخ است

در تاریکترین

حرکت

وقتی ابرها می گریند

.و اسمان تاریکترین روزش را جشن می گیرد

در کنار خورشید

به تو

د راندیشه ام

در عبور یک لحظه زیبا

با چشمهایم

به تو در انتظارم

در شنیدن یک صدا تنها

به تو در خیالم

نه

در خیالم

به تو در وصل

در رسیدن

در عشق

در تو

به عشق

به تو

از كدام بوسه

عشق را

بر گونهايت نقاشي كنم

با كدامين اواز تو را خشنود

واز پس كدام پنجره چشمهايت را نظاره كنم

اي زلفهايت زيباترين سياهي

و لبهايت خجسته ترين سرخي

اغوشم مامنيست و اغوشت

دوريت تلخ ترين واقعه

انگاه كه اشك بر گونهايم جاري مي شود

انتظار چه زيباست

انتظار

تا اولين بوسه

تا اولين هم اغوشي

تا اولين

دوستت دارم

اي نزديكترين

دورترين از  من

در غزلي از خواستنم

با چشمهاي روشن

زيباي را از تو ميجويم

قلبم در تنگاي دوستي تو تنگ است

چه رويا تو

مرا به زنجيري در جريان عشق كشيده

اه با تو

زندگي رويايترين واقعيت است

نفس به نفسهاي تو پيوند خواهم زد

وقتي بوسه هايم

به زندگي مبدل ميشود

تو را دست دارم

تو را

تو را

تو را اي عشق

چه فروتنانه در مقابلت می نشینم

ای راز

تا کی در خیالم تو را حس کنم

ای ارامش من

با نو عشق

دستهایم حلقه ای از محبتتن

وقتی نیازگاه محبتت را حلقه می زنم

و پستانت را به شکفتن میکشم

ای لبریز چشمهایت

من

سنگ

شیشه

شکستن

قلب

عشق

وقتی تو را حس نمیکنم

می شکنم

پس در اغوشم بیا

تا نشکنم

گذشتم

از جادها خیال

ان سوی تر فراسوتر دور تر

جای نزدیکتر

که تو در دور ترین نزدیکی به من

گریستی

وقتی اسمان بارانی بود

و من خندیدم

چرا که تو

نزدیکتر به چشمهایم بودی

خنجر

وگلویم میدانگاه

وقتی از عدالت حرف می زنم

می تازد

پس سکوت اجباریست

تا خنجر در قلاف بماند

چشمها یم

حرف میزند

و دستانم فریاد

اما شمشیر برای سکوت دستهایم می شتابد

و من با خونم فریا د می زنم

چشمانم ستاره اند

در تاریک ترین شب اغاز

از من

از تو

با هم

وقتی پستانهایت درشکفتنند

و موسیقی انگشتانت بر جسمم صدا زندگی را می نوازند

از خیال به رویا از رویا به حقیقیت می رسم

چه گلستانیست گرمترین کانون زندگی با تو

وقتی در تو

تو در من حل شویم